Nieuws uit de Maatschappelijke Raad Schiphol MRS September 2026
Beste Burgerveners,
Dit keer geen stukje door mij geschreven maar een kopie van de site van de stichting Schipholwatch.
Als MRS hebben we de afgelopen jaren regelmatig met de Inspectie Leefomgeving en Transport aan tafel gezeten. Sinds 2008 mocht de ILT van de vele ministers niet handhaven tegen de overschrijdingen van de wettelijke regels die voor Schiphol gelden.
Hier zijn zelfs gerechtelijke uitspraken over geweest maar eindelijk lijkt het erop dat de ILT zijn verantwoordelijkheid neemt!
Arnoud Hendriks, lid maatschappelijke raad Schiphol
De ILT heeft drie luchtvaartmaatschappijen een last onder dwangsom opgelegd omdat zij het verbod op nachtvluchten met lawaaiige toestellen simpelweg aan hun laars lappen.
De maatregel is in Nederland bijna historisch te noemen. Jarenlang keek de inspectie toe hoe maatschappijen allerlei regels overtraden ter bescherming van omwonenden. Ondertussen probeerden die bewoners wanhopig te slapen. Nu blijkt dat DHL, El Al en Turkish Airlines zelfs na waarschuwingen vrolijk doorgaan met de nachtelijk terreur. Na herhaalde overtredingen durft de ILT nu in te grijpen. Alsof de inspectie eindelijk heeft ontdekt dat handhaving bestaat.
De dwangsom van zeventienduizend euro per overtreding, oplopend tot honderdzeventigduizend euro, klinkt stevig, maar het is vooral een erkenning dat deze maatschappijen jarenlang wegkomen met gedrag dat de gezondheid van honderdduizenden mensen schaadt. De betrokken toestellen – oude 737’s, 747’s, A320 series – zijn precies de herriebakken die het verbod van november 2025 moest weren. Toch bleken sommige maatschappijen ervan overtuigd dat regels in Nederland optioneel zijn zolang je een vliegtuig hebt.
Ommezwaai
Deze zaak betekent een ommezwaai voor de ILT. Eerst waarschuwen, dan nog eens waarschuwen, dan nog eens praten, en pas als de nachtelijke herrie echt niet meer te ontkennen is, volgde een maatregel. Acht maatschappijen pasten zich aan, drie dachten ermee weg te komen. Dat zegt alles over de cultuur in de vliegindustrie.
De ILT schrijft nu dat het verbod bedoeld is om vermijdbare hinder te voorkomen. Dat is een opmerkelijke formulering, want het suggereert dat hinder in Nederland vooral een kwestie van beleid is. Precies dat is de kern: nachtelijke hinder is geen onvermijdelijk gevolg van luchtvaart, maar het resultaat van politieke keuzes en een inspectie die te lang heeft moeten wegkijken. De dwangsom is daarom veel meer dan een sanctie: het is een late erkenning dat de nacht geen speeltuin is voor maatschappijen die hun planning belangrijker vinden dan de gezondheid van burgers.
De vraag is nu natuurlijk of dit het begin is van echte handhaving of slechts een incidentele daad van daadkracht. Want zolang Schiphol ’s nachts open blijft voor een groot deel van het verkeer, blijft de hinder structureel en blijft de ILT dweilen met de kraan open. Maar één ding is duidelijk: de tijd dat maatschappijen straffeloos met zelfs de luidruchtigste herriebakken door de nacht konden razen, is voorbij. En dat is winst voor ons omwonenden.
