Gedicht ‘Nazomergedachten’

Het is september, de herfsttijd gaat beginnen

plots komen bij mij deze gedachten binnen

na een snikhete zomer en bijna gortdroog

veel blauwe luchten, nauwelijks kleurrijke regenboog

hittestress, vallende bladeren en verdord

stoffig struweel door spinrag omgord

dan horen wij haast vergeten geluiden buiten

het kletteren van het hemelwater onstuimig tegen de ruiten

hierop was al zo lang gewacht

door de aarde en zijn bewoners intens gesmacht

veel had moeite normaal te groeien

zonder het met water te besproeien

de regen die de aarde doet koelen

brengt nu veelsoortige herfstpaddenstoelen

toch bloeien er nog veel soorten bloemen

zie ik vlinders en hoor bijtjes zoemen

het zonnetje schijnt, vanmorgen nog mist

alsof het seizoen zich behoorlijk vergist.

Mia de Graaff – nazomer 2026

image_pdf