Niet snel goed…
We hebben een prachtige zomer dit jaar, en misschien zit er nog meer in het vat. Maar wel erg droog. En daardoor minder scheepvaart. En bosbranden. En alles geel in plaats van groen.
Wij vertrokken voor een korte vakantie toen het nog altijd heel droog en warm was. Maar onderweg hoorden we berichten uit Nederland dat het weer was omgeslagen. Langdurige en harde regen, wind…. Bij het weer inrijden van ons land viel het meteen op. Het is weer groen. De oppervlakkige, zichtbare natuur herstelt zich snel. Maar de diepe lagen grondwater nog niet. En de bomen ook nog niet. En het onkruid schiet de grond uit. En mijn tuinfeest dan…
Zo zitten we de laatste tijd een beetje in elkaar. Het is niet snel iedereen naar de zin. Gaat ook niet. Wat voor de een goed is, werkt voor de ander juist niet. Wat voor de één een zegen is, is voor de ander een probleem. Schiphol is daar een mooi voorbeeld van. Maar op het gebied van het weer, de natuur, de aarde kunnen we niet polderen. Werkgroepen helpen niet. Politieke partijen kunnen er niks mee. En niets aan doen. Het is wat het is. Wel heb je de effecten van het menselijk gedrag. Bekend is dat bomen hun omgeving met enkele graden koelen. Dus bouwen we betonnen steden. Bekend is dat we op veel manieren energie en allerlei ongemak toevoegen aan onze omgeving. Koelwater, pfas, CO2, afval, zwerfvuil, gif. Hoe je er ook tegenaan kijkt, beter wordt het er niet van.
Ik betrapte mezelf erop toen ik bij mijn thuiskomst mijn terras weer op stapte dat ik eventjes naar mijn tuin keek met een verzuchting. Gaan we weer. Twee centimeter hoge groene deken van onbedoelde begroeiing. En het gras was dan wel weer groen, maar meteen ook veel te hoog. Eventjes. En toen zette ik een glimlach op, pakte mijn tuingereedschap, en ging aan de slag. Want het is goed zo. Het hoort gewoon zo. Je moet genieten van wat je krijgt en er iets moois van maken. Want er bestaat geen verkeerd weer. Als je dat als motto meeneemt leef je een stuk blijer.
Het is wat anders met onze samenleving. Want onze regels en afspraken maken we samen. Maar ook daar geldt vaak, dat het niet snel goed is. Dat we de grenzen van elke regel opzoeken. Elke afspraak bediscussiëren. De noodzaak van elke beperking in twijfel trekken. Hier helpt het wel om in gesprek te blijven. Om elkaar op te zoeken. Meningen de ruimte te geven. Met respect voor elkaar en iedereen. Als we dat beginnen te doen is het misschien niet snel goed, maar wordt het zeker snel beter!
Robert Clement, voorzitter dorpsraad.
